Π Α Ρ Α Ι Ν Ε Σ Ε Ι Σ

Της έλεγε :
Ρίξε ένα ρούχο πάνω σου
Έβαλε ψύχρα θα κρυώσεις.

Άλλοτε πάλι :
Τι ώρα είναι αυτή που γύρισες
Δε σου είπα να προσέχεις
Είναι επικίνδυνοι καιροί.

Και πάντα :
Όλο το φαγητό σου να το φας
Παιδάκι μου είσαι στην ανάπτυξη ψηλώνεις.

Έτσι με τούτα και με κείνα
Πέρναγε ο καιρός
Μα πού μυαλό να παρακολουθήσει
Τα γεγονότα
Σε πρόωρη ανάπτυξη εξελίχθηκε
Ένας όγκος χρόνου
Τόσο απρόσεκτα
Δεν πρόλαβε
– Τί να σου κάνει ως μάνα –
Και υπέκυψε.

Οι παραινέσεις ευτυχώς διεσώθησαν
Πολύτιμη κληρονομιά
Τις άκουσε τις παράκουσε
Ποιά κοριτσίστικη ελαφρομυαλιά
– Κοτζάμ γυναίκα –
Τις βάρυνε έτσι μ' ένα κάτι ασήκωτο
Ένα τίποτα
Σκόνταψε
Στα καλά καθούμενα
Και πάει κι αυτή κι εχάθη

Είναι ακριβό το τίποτα
Ζητάει πολλά
Για να γεμίσει την αδειοσύνη του
Πολλή φροντίδα
Τρυφερή κι αναίτια
Άσκοπη επιμονή
Σκεπάσματα στην παγωνιά του
Να φάει όλο το φαΐ του
Να γίνει πιο μεγάλο τίποτα
Ώσπου ν' ακούσει και ναρθεί
Ακριβώς
Στην ώρα του.

Α.Μ. 14.7.14