Στη Δρέσδη, κατά το διήμερο της συνεδρίασης των υπουργών Οικονομικών από τις 7 πλουσιότερες χώρες του κόσμου, οι Αμερικανοί αναμένεται να ασκήσουν πιέσεις προς τους Ευρωπαίους για να κλείσει η διαπραγμάτευση.
Με την υποδοχή των συμμετεχόντων στην εκκλησία Frauenkriche της Δρέσδης, ξεκινά απόψε η συνάντηση των υπουργών Οικονομικών από τις 7 πλουσιότερες χώρες του κόσμου. Η επιλογή του χώρου δεν είναι τυχαία. Λίγες εβδομάδες πριν το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, που φέτος συμπληρώθηκαν 70 χρόνια, η εκκλησία βομβαρδίστηκε από τους Βρετανούς και τους Αμερικανούς και καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς.
Προγραμματίζεται ομιλία του οικοδεσπότη υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, του τοπικού πρωθυπουργού της Σαξονίας, Στάνισλαβ Τίλιχ και του βρετανού υπουργού Οικονομικών Τζορτζ Όζμπορν. Χάρη σε βρετανικές χορηγίες ο ναός ξαναχτίστηκε όπως ήταν πριν.
Θα ασκήσουν πιέσεις οι Αμερικανοί
Αν και δεν βρίσκεται στην ατζέντα των διήμερων εργασιών, που ολοκληρώνονται την Παρασκευή, 29.05, θεωρείται βέβαιο ότι τους 7 υπουργούς Οικονομικών από τη Γαλλία, τη Μ. Βρετανία, την Ιταλία, την Ιαπωνία, τον Καναδά και τις ΗΠΑ θα απασχολήσουν οι εξελίξεις γύρω από τις διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους δανειστές της. Τo είχε προαναγγείλει εξάλλου ο Β. Σόιμπλε στη συνέντευξη που έδωσε την περασμένη Κυριακή στο Γερμανικό Ραδιόφωνο Deutschlandfunk. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές στο Βερολίνο, οι ΗΠΑ θέλουν να ενημερωθούν σε ποιο σημείο ακριβώς βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις και θεωρείται βέβαιο ότι θα ζητήσουν από τους Ευρωπαίους να βρεθεί άμεσα λύση.
«Θεωρώ βέβαιο ότι οι Αμερικανοί λόγω της Ελλάδας θα αναπτύξουν πιέσεις προς τους Ευρωπαίους», δήλωσε παράγων που είναι επιφορτισμένος με τις προετοιμασίες της διοργάνωσης. «Ο λόγος έγκειται στους φόβους της Ουάσιγκτον ότι η Ελλάδα, κράτος - μέλος του Νάτο, θα μπορούσε να στραφεί προς τη Ρωσία για να αμβλύνει τα δημοσιονομικά της προβλήματα. Από την άλλη πλευρά για την ΕΕ είναι σημαντικό να τονιστεί ότι συμφωνία με την Ελλάδα είναι εφικτή μόνο έναντι υποσχέσεων για μεταρρυθμίσεις», ανέφερε η ίδια πηγή. Αποφάσεις εξάλλου δεν πρόκειται να ληφθούν.
Να σταματήσει η πολιτική λιτότητας
Παρόντες πάντως θα είναι και όλοι οι άνθρωποι - κλειδιά των ελληνικών διαπραγματεύσεων. Εκτός από τον επικεφαλής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι, οι επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ και ο Επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί. Να υπενθυμίσουμε ότι οι αμερικανικές αντιρρήσεις για τον τρόπο που η Γερμανία αντιμετωπίζει τη δημοσιονομική κρίση είχαν διατυπωθεί ήδη πριν από 5 χρόνια, όταν ο τότε αμερικανός υπουργός Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ είχε επισκεφθεί το Βερολίνο και σε συνάντησή με τον τότε και νυν γερμανό ομόλογό του Β. Σόιμπλε, του είχε ζητήσει ανοιχτά να σταματήσει η Γερμανία να επιβάλει αυστηρά μέτρα λιτότητας σε άλλες χώρες και ως μεγαλύτερη οικονομική δύναμη της ΕΕ να κάνει περισσότερα για να τονώσει την ανάπτυξη, αυξάνοντας τις δημόσιες δαπάνες και δίνοντας κίνητρα για ιδιωτικές επενδύσεις. Άρα στη Δρέσδη θα «συγκρουστούν» και πάλι δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις για την καταπολέμηση της δημοσιονομικής κρίσης και την εξάλειψη της ύφεσης.
Όσμωση μεταξύ πολιτικών και θεωρητικών
Η συνάντηση των υπουργών Οικονομικών της ομάδας των 7 έχει φέτος μια καινοτομία. Έχουν προσκληθεί φημισμένοι οικονομολόγοι, όπως ο Νουριέλ Ρουμπουνί, ο πρώην αμερικανός υπουργός Οικονομικών και καθηγητής στο Χάρβαρντ, Λάρυ Σάμερς και ο καθηγητής στο ίδιο πανεπιστήμιο Κένεθ Ρόγκοφ, ο οποίος τελευταία τάχθηκε υπέρ της κατάργησης των μετρητών, με σκοπό να μιλήσουν σε δύο συμπόσια που θα γίνουν στη διάρκεια των εργασιών.
Ο στόχος είναι να γίνει μια όσμωση ανάμεσα στους πολιτικούς και στους θεωρητικούς για την ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας, τη δημοσιονομική κρίση, τον έλεγχο των λεγομένων "σκιωδών τραπεζών", τις διαδικασίες εκκαθάρισης των μεγάλων τραπεζών και άλλα θέματα που απασχολούν. «Τέλειες λύσεις από τη συνάντηση δεν πρόκειται να υπάρξουν» τόνισε κυβερνητική πηγή στο Βερολίνο, «ο στόχος της είναι να δοθούν ωθήσεις».
Ειρήνη Αναστασοπούλου (afp, dpa) www.dw.de 27/5/2015
Υποχρεωτική κατάργηση των… μετρητών;
Αίσθηση προκαλεί η πρόταση επιφανών οικονομολόγων στη Γερμανία, και όχι μόνο, να καταργηθούν τα μετρητά στις συναλλαγές. Ο καθηγητής Αλόις Πριντς υποστηρίζει πάντως ότι η πρόταση δεν είναι ρεαλιστική.
Πολλοί δεν θέλουν να χρησιμοποιούν μετρητά για πρακτικούς λόγους, άλλοι για λόγους ασφαλείας. Χώρες όπως η Δανία σχεδιάζουν να περιορίσουν δραστικά την κυκλοφορία μετρητών, ώστε να περιορίσουν το κόστος της κοπής νέου χρήματος. Για τις φορολογικές αρχές η κατάργηση των μετρητών θα διευκόλυνε την καταπολέμηση της παραοικονομίας, καθώς θα καταγραφόταν, και θα μπορούσε να ελεγχθεί εκ των υστέρων, κάθε συναλλαγή. Τέλος, υπάρχουν και οι συνωμοσιολόγοι που θεωρούν ότι η υποχρεωτική χρήση καρτών είναι ένα μέσο για να «περάσει» πιο εύκολα η πολιτική αρνητικών επιτοκίων από τις τράπεζες.
Μία ενιαία απόφαση δεν είναι εύκολη, γιατί δεν είναι ενιαία τα συναλλακτικά ήθη στα κράτη-μέλη της ευρωζώνης, επισημαίνει ο καθηγητής Αλόις Πριντς, μιλώντας στη γερμανική ραδιοφωνία. Όπως επισημαίνει «υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες και αυτές δεν έχουν να κάνουν απαραίτητα με το ύψος των συναλλαγών. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι σε πολλές χώρες, και στη Γερμανία, οι εννέα στους δέκα πληρώνουν μικρότερα ποσά με μετρητά. Αλλά είναι και θέμα ηλικίας: οι μετρήσεις δείχνουν ότι οι άνω των 60-65 ετών αποφεύγουν τις ηλεκτρονικές πληρωμές και επιπλέον κάνουν πολύ λιγότερες αγορές μέσω ίντερνετ».
«Θέμα χρόνου η επικράτηση των ηλεκτρονικών συναλλαγών»
Αν έτσι έχουν τα πράγματα, αυτό σημαίνει ότι το «πρόβλημα»- εάν θεωρήσουμε πρόβλημα τα μετρητά- θα λυθεί από μόνο του; «Πράγματι» υποστηρίζει ο καθηγητής Πριντς «υποθέτω ότι με την πάροδο του χρόνου η χρήση μετρητών θα αρχίσει να αντικαθίσταται- αν και όχι ολοκληρωτικά- από τις ηλεκτρονικές συναλλαγές. Το ζήτημα είναι εάν απλώς θα περιμένουμε την πάροδο του χρόνου ή θα δώσουμε και κίνητρα γι αυτό. Εδώ το κράτος θα μπορούσε να κάνει πολλά, για παράδειγμα να προσφέρει φορολογικά κίνητρα για το πλαστικό χρήμα- κάτι που θα έχει πλεονεκτήματα, αλλά σίγουρα και κάποια μειονεκτήματα».
Ο διακεκριμένος οικονομολόγος Πέτερ Μπόφινγκερ, μέλος της «Επιτροπής Σοφών» για τη γερμανική οικονομία, υποστηρίζει ότι τα μετρητά είναι αναχρονισμός σε μία εποχή που υπάρχουν πολύ πιο σύγχρονες τεχνολογικές λύσεις για τη διεκπεραίωση συναλλαγών. Αλλά ακόμη και στην ίδια τη Γερμανία το ζήτημα διχάζει τους ειδικούς. Για παράδειγμα ο Λαρς Φελντ, επίσης μέλος της «Επιτροπής Σοφών», αντιτείνει ότι κάτι τόσο χειροπιαστό όσο τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα είναι και ένας είδος «οικονομικής ελευθερίας σε έντυπη μορφή».
Στην πραγματικότητα το χρήμα δεν έχει παρά την αξία που εμείς είμαστε διατεθειμένοι να του αναγνωρίσουμε, τονίζει ο καθηγητής Πριντς: «Σε τελική ανάλυση πρόκειται για ένα εικονικό μέγεθος. Σε μία επιφανειακή ανάγνωση φαίνεται μάλλον γελοίο το ότι δίνουμε τόση αξία σε αυτά τα χρωματιστά χαρτάκια, τα οποία από μόνα τους στερούνται αξίας. Αποκτούν όμως αξία, όταν κερδίζουν την εμπιστοσύνη μας ότι με αυτά μπορούμε να πραγματοποιήσουμε συγκεκριμένες συναλλαγές, κατά τις οποίες όλοι μας θα τηρούν συγκεκριμένους κανόνες».
Η «γοητεία» των μετρητών
Σε αυτό το πλαίσιο τα μετρητά αποκτούν ιδιαίτερη αξία, γιατί αποτελούν την άμεση εκπλήρωση και απόδειξη της εμπιστοσύνης, τονίζει ο καθηγητής Πριντς. Εδώ δεν έχουμε μία υπόσχεση πληρωμής στη βάση σχέσεων εμπιστοσύνης, αλλά την άμεση υλοποίηση της υπόσχεσης, την άμεση τακτοποίηση της εκκρεμότητας και μάλιστα χωρίς το κόστος που θα είχε η ηλεκτρονική συναλλαγή για τους εμπλεκόμενους. Από την άλλη πλευρά ωστόσο και τα μετρητά, δηλαδή και η κοπή του χρήματος, έχει κάποιο κόστος. Ποιος είναι εκείνος που θα είχε άμεσο συμφέρον από την κατάργησή τους;
«O πρώτος που θα ενδιαφερόταν για κάτι τέτοιο είναι βέβαια το κράτος, ώστε να παρακολουθεί συστηματικά την πορεία της κάθε συναλλαγής και να διασφαλίζει τη φορολόγησή της. Ιδιαίτερα η κοπή νομισμάτων είναι πολύ ακριβή για το κράτος. Αλλά και οι επιχειρήσεις το βλέπουν θετικά. Εάν κάνουν όλες τις συναλλαγές τους με πλαστικό χρήμα, θεωρητικά εκπίπτουν τα έξοδά τους για την αποθήκευση του πραγματικού χρήματος.
Ωστόσο δεν μπορώ να φανταστώ ότι αυτό θα ωφελούσε όλους και ιδιαίτερα και τις μικρότερες επιχειρήσεις, γιατί, πρώτον ένα σύστημα ηλεκτρονικών συναλλαγών θα είχε και αυτό ʻκρυφά κόστηʼ και, δεύτερον, κίνδυνος κλοπής υπάρχει και στην ηλεκτρονική συναλλαγή. Το πρόβλημα δεν είναι αμελητέο, έστω και αν οι τράπεζες προτιμούν να μην μιλούν γι αυτό το ζήτημα».
Mπούρκχαρντ Μίλερ - Ούλριχ (DLF), www.dw.de 26/5/2015
Με την υποδοχή των συμμετεχόντων στην εκκλησία Frauenkriche της Δρέσδης, ξεκινά απόψε η συνάντηση των υπουργών Οικονομικών από τις 7 πλουσιότερες χώρες του κόσμου. Η επιλογή του χώρου δεν είναι τυχαία. Λίγες εβδομάδες πριν το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, που φέτος συμπληρώθηκαν 70 χρόνια, η εκκλησία βομβαρδίστηκε από τους Βρετανούς και τους Αμερικανούς και καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς.Προγραμματίζεται ομιλία του οικοδεσπότη υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, του τοπικού πρωθυπουργού της Σαξονίας, Στάνισλαβ Τίλιχ και του βρετανού υπουργού Οικονομικών Τζορτζ Όζμπορν. Χάρη σε βρετανικές χορηγίες ο ναός ξαναχτίστηκε όπως ήταν πριν.
Θα ασκήσουν πιέσεις οι Αμερικανοί
Αν και δεν βρίσκεται στην ατζέντα των διήμερων εργασιών, που ολοκληρώνονται την Παρασκευή, 29.05, θεωρείται βέβαιο ότι τους 7 υπουργούς Οικονομικών από τη Γαλλία, τη Μ. Βρετανία, την Ιταλία, την Ιαπωνία, τον Καναδά και τις ΗΠΑ θα απασχολήσουν οι εξελίξεις γύρω από τις διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους δανειστές της. Τo είχε προαναγγείλει εξάλλου ο Β. Σόιμπλε στη συνέντευξη που έδωσε την περασμένη Κυριακή στο Γερμανικό Ραδιόφωνο Deutschlandfunk. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές στο Βερολίνο, οι ΗΠΑ θέλουν να ενημερωθούν σε ποιο σημείο ακριβώς βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις και θεωρείται βέβαιο ότι θα ζητήσουν από τους Ευρωπαίους να βρεθεί άμεσα λύση.
«Θεωρώ βέβαιο ότι οι Αμερικανοί λόγω της Ελλάδας θα αναπτύξουν πιέσεις προς τους Ευρωπαίους», δήλωσε παράγων που είναι επιφορτισμένος με τις προετοιμασίες της διοργάνωσης. «Ο λόγος έγκειται στους φόβους της Ουάσιγκτον ότι η Ελλάδα, κράτος - μέλος του Νάτο, θα μπορούσε να στραφεί προς τη Ρωσία για να αμβλύνει τα δημοσιονομικά της προβλήματα. Από την άλλη πλευρά για την ΕΕ είναι σημαντικό να τονιστεί ότι συμφωνία με την Ελλάδα είναι εφικτή μόνο έναντι υποσχέσεων για μεταρρυθμίσεις», ανέφερε η ίδια πηγή. Αποφάσεις εξάλλου δεν πρόκειται να ληφθούν.
Να σταματήσει η πολιτική λιτότητας
Παρόντες πάντως θα είναι και όλοι οι άνθρωποι - κλειδιά των ελληνικών διαπραγματεύσεων. Εκτός από τον επικεφαλής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι, οι επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ και ο Επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί. Να υπενθυμίσουμε ότι οι αμερικανικές αντιρρήσεις για τον τρόπο που η Γερμανία αντιμετωπίζει τη δημοσιονομική κρίση είχαν διατυπωθεί ήδη πριν από 5 χρόνια, όταν ο τότε αμερικανός υπουργός Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ είχε επισκεφθεί το Βερολίνο και σε συνάντησή με τον τότε και νυν γερμανό ομόλογό του Β. Σόιμπλε, του είχε ζητήσει ανοιχτά να σταματήσει η Γερμανία να επιβάλει αυστηρά μέτρα λιτότητας σε άλλες χώρες και ως μεγαλύτερη οικονομική δύναμη της ΕΕ να κάνει περισσότερα για να τονώσει την ανάπτυξη, αυξάνοντας τις δημόσιες δαπάνες και δίνοντας κίνητρα για ιδιωτικές επενδύσεις. Άρα στη Δρέσδη θα «συγκρουστούν» και πάλι δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις για την καταπολέμηση της δημοσιονομικής κρίσης και την εξάλειψη της ύφεσης.
Όσμωση μεταξύ πολιτικών και θεωρητικών
Η συνάντηση των υπουργών Οικονομικών της ομάδας των 7 έχει φέτος μια καινοτομία. Έχουν προσκληθεί φημισμένοι οικονομολόγοι, όπως ο Νουριέλ Ρουμπουνί, ο πρώην αμερικανός υπουργός Οικονομικών και καθηγητής στο Χάρβαρντ, Λάρυ Σάμερς και ο καθηγητής στο ίδιο πανεπιστήμιο Κένεθ Ρόγκοφ, ο οποίος τελευταία τάχθηκε υπέρ της κατάργησης των μετρητών, με σκοπό να μιλήσουν σε δύο συμπόσια που θα γίνουν στη διάρκεια των εργασιών.
Ο στόχος είναι να γίνει μια όσμωση ανάμεσα στους πολιτικούς και στους θεωρητικούς για την ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας, τη δημοσιονομική κρίση, τον έλεγχο των λεγομένων "σκιωδών τραπεζών", τις διαδικασίες εκκαθάρισης των μεγάλων τραπεζών και άλλα θέματα που απασχολούν. «Τέλειες λύσεις από τη συνάντηση δεν πρόκειται να υπάρξουν» τόνισε κυβερνητική πηγή στο Βερολίνο, «ο στόχος της είναι να δοθούν ωθήσεις».
Ειρήνη Αναστασοπούλου (afp, dpa) www.dw.de 27/5/2015
Υποχρεωτική κατάργηση των… μετρητών;
Αίσθηση προκαλεί η πρόταση επιφανών οικονομολόγων στη Γερμανία, και όχι μόνο, να καταργηθούν τα μετρητά στις συναλλαγές. Ο καθηγητής Αλόις Πριντς υποστηρίζει πάντως ότι η πρόταση δεν είναι ρεαλιστική.
Πολλοί δεν θέλουν να χρησιμοποιούν μετρητά για πρακτικούς λόγους, άλλοι για λόγους ασφαλείας. Χώρες όπως η Δανία σχεδιάζουν να περιορίσουν δραστικά την κυκλοφορία μετρητών, ώστε να περιορίσουν το κόστος της κοπής νέου χρήματος. Για τις φορολογικές αρχές η κατάργηση των μετρητών θα διευκόλυνε την καταπολέμηση της παραοικονομίας, καθώς θα καταγραφόταν, και θα μπορούσε να ελεγχθεί εκ των υστέρων, κάθε συναλλαγή. Τέλος, υπάρχουν και οι συνωμοσιολόγοι που θεωρούν ότι η υποχρεωτική χρήση καρτών είναι ένα μέσο για να «περάσει» πιο εύκολα η πολιτική αρνητικών επιτοκίων από τις τράπεζες.
Μία ενιαία απόφαση δεν είναι εύκολη, γιατί δεν είναι ενιαία τα συναλλακτικά ήθη στα κράτη-μέλη της ευρωζώνης, επισημαίνει ο καθηγητής Αλόις Πριντς, μιλώντας στη γερμανική ραδιοφωνία. Όπως επισημαίνει «υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες και αυτές δεν έχουν να κάνουν απαραίτητα με το ύψος των συναλλαγών. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι σε πολλές χώρες, και στη Γερμανία, οι εννέα στους δέκα πληρώνουν μικρότερα ποσά με μετρητά. Αλλά είναι και θέμα ηλικίας: οι μετρήσεις δείχνουν ότι οι άνω των 60-65 ετών αποφεύγουν τις ηλεκτρονικές πληρωμές και επιπλέον κάνουν πολύ λιγότερες αγορές μέσω ίντερνετ».
«Θέμα χρόνου η επικράτηση των ηλεκτρονικών συναλλαγών»
Αν έτσι έχουν τα πράγματα, αυτό σημαίνει ότι το «πρόβλημα»- εάν θεωρήσουμε πρόβλημα τα μετρητά- θα λυθεί από μόνο του; «Πράγματι» υποστηρίζει ο καθηγητής Πριντς «υποθέτω ότι με την πάροδο του χρόνου η χρήση μετρητών θα αρχίσει να αντικαθίσταται- αν και όχι ολοκληρωτικά- από τις ηλεκτρονικές συναλλαγές. Το ζήτημα είναι εάν απλώς θα περιμένουμε την πάροδο του χρόνου ή θα δώσουμε και κίνητρα γι αυτό. Εδώ το κράτος θα μπορούσε να κάνει πολλά, για παράδειγμα να προσφέρει φορολογικά κίνητρα για το πλαστικό χρήμα- κάτι που θα έχει πλεονεκτήματα, αλλά σίγουρα και κάποια μειονεκτήματα».
Ο διακεκριμένος οικονομολόγος Πέτερ Μπόφινγκερ, μέλος της «Επιτροπής Σοφών» για τη γερμανική οικονομία, υποστηρίζει ότι τα μετρητά είναι αναχρονισμός σε μία εποχή που υπάρχουν πολύ πιο σύγχρονες τεχνολογικές λύσεις για τη διεκπεραίωση συναλλαγών. Αλλά ακόμη και στην ίδια τη Γερμανία το ζήτημα διχάζει τους ειδικούς. Για παράδειγμα ο Λαρς Φελντ, επίσης μέλος της «Επιτροπής Σοφών», αντιτείνει ότι κάτι τόσο χειροπιαστό όσο τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα είναι και ένας είδος «οικονομικής ελευθερίας σε έντυπη μορφή».
Στην πραγματικότητα το χρήμα δεν έχει παρά την αξία που εμείς είμαστε διατεθειμένοι να του αναγνωρίσουμε, τονίζει ο καθηγητής Πριντς: «Σε τελική ανάλυση πρόκειται για ένα εικονικό μέγεθος. Σε μία επιφανειακή ανάγνωση φαίνεται μάλλον γελοίο το ότι δίνουμε τόση αξία σε αυτά τα χρωματιστά χαρτάκια, τα οποία από μόνα τους στερούνται αξίας. Αποκτούν όμως αξία, όταν κερδίζουν την εμπιστοσύνη μας ότι με αυτά μπορούμε να πραγματοποιήσουμε συγκεκριμένες συναλλαγές, κατά τις οποίες όλοι μας θα τηρούν συγκεκριμένους κανόνες».
Η «γοητεία» των μετρητών
Σε αυτό το πλαίσιο τα μετρητά αποκτούν ιδιαίτερη αξία, γιατί αποτελούν την άμεση εκπλήρωση και απόδειξη της εμπιστοσύνης, τονίζει ο καθηγητής Πριντς. Εδώ δεν έχουμε μία υπόσχεση πληρωμής στη βάση σχέσεων εμπιστοσύνης, αλλά την άμεση υλοποίηση της υπόσχεσης, την άμεση τακτοποίηση της εκκρεμότητας και μάλιστα χωρίς το κόστος που θα είχε η ηλεκτρονική συναλλαγή για τους εμπλεκόμενους. Από την άλλη πλευρά ωστόσο και τα μετρητά, δηλαδή και η κοπή του χρήματος, έχει κάποιο κόστος. Ποιος είναι εκείνος που θα είχε άμεσο συμφέρον από την κατάργησή τους;
«O πρώτος που θα ενδιαφερόταν για κάτι τέτοιο είναι βέβαια το κράτος, ώστε να παρακολουθεί συστηματικά την πορεία της κάθε συναλλαγής και να διασφαλίζει τη φορολόγησή της. Ιδιαίτερα η κοπή νομισμάτων είναι πολύ ακριβή για το κράτος. Αλλά και οι επιχειρήσεις το βλέπουν θετικά. Εάν κάνουν όλες τις συναλλαγές τους με πλαστικό χρήμα, θεωρητικά εκπίπτουν τα έξοδά τους για την αποθήκευση του πραγματικού χρήματος.
Ωστόσο δεν μπορώ να φανταστώ ότι αυτό θα ωφελούσε όλους και ιδιαίτερα και τις μικρότερες επιχειρήσεις, γιατί, πρώτον ένα σύστημα ηλεκτρονικών συναλλαγών θα είχε και αυτό ʻκρυφά κόστηʼ και, δεύτερον, κίνδυνος κλοπής υπάρχει και στην ηλεκτρονική συναλλαγή. Το πρόβλημα δεν είναι αμελητέο, έστω και αν οι τράπεζες προτιμούν να μην μιλούν γι αυτό το ζήτημα».
Mπούρκχαρντ Μίλερ - Ούλριχ (DLF), www.dw.de 26/5/2015
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου