Την διακήρυξη παρουσίασαν και υπογράφουν οι:
Jean-Luc Mélenchon, député européen, co-fondateur du Parti de Gauche (France)
Stefano Fassina, parlamentare, ex vice-ministro dell'economa e finanze (Italia)
Ζωή Κωνσταντοπούλου, Πρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Oskar Lafontaine, ehemaliger Finanzminister, Mitbegründer der Linke (Deutschland) και
Γιάνης Βαρουφάκης, Βουλευτής, πρώην υπουργός οικονομικών
Το πλήρες κείμενο έχει ως εξής:
Στις 13 Ιουλίου η δημοκρατικά εκλεγμένη ελληνική κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα υποχρεώθηκε να γονατίσει και να υποταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η «συμφωνία» της 13ης Ιουλίου αποτελεί στην πραγματικότητα ένα πραξικόπημα. Επετεύχθη βάζοντας την ΕΚΤ να κλείσει τις ελληνικές τράπεζες και να τις απειλήσει ότι δεν θα ανοίξουν ξανά μέχρι η κυβέρνηση να δεχτεί μια νέα εκδοχή και εφαρμογή ενός ήδη αποτυχημένου προγράμματος. Γιατί; Γιατί η επίσημη Ευρώπη δεν μπορούσε να ανεχτεί την ιδέα ότι ένας λαός που υποφέρει από το αποτυχημένο πρόγραμμα λιτότητας που του επέβαλαν τόλμησε να εκλέξει μια κυβέρνηση που ήταν διατεθειμένη να πει «Όχι».
Τώρα, με περισσότερη λιτότητα, περισσότερο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, μεγαλύτερο παραλογισμό από ποτέ στο τομέα της οικονομικής πολιτικής και φρέσκια μισανθρωπία στην κοινωνική πολιτική, το νέο «Μνημόνιο» χρησιμεύει αποκλειστικά και μόνο για να βαθύνει ακόμα περισσότερο η Μεγάλη Ύφεση στην Ελλάδα και να λεηλατηθεί ο ελληνικός πλούτος από τα παγιωμένα συμφέροντα εκτός και εντός της χώρας.
Πρέπει να διδαχθούμε απ’ αυτό το οικονομικό πραξικόπημα. Το ευρώ έχει μετατραπεί σε εργαλείο οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας της Ευρώπης από μια ευρωπαϊκή ολιγαρχία που κρύβεται πίσω από τη γερμανική κυβέρνηση και βλέπει με ευχαρίστηση την Μέρκελ να κάνει την «βρώμικη δουλειά» που οι άλλες κυβερνήσεις δεν θέλουν ή δεν μπορούν να κάνουν. Αυτή η Ευρώπη παράγει μόνο βία εντός και μεταξύ των εθνών: μαζική ανεργία, κοινωνική απόρριψη και προσβολές κατά της ευρωπαϊκής περιφέρειας που αποδίδονται στην γερμανική ηγεσία αλλά επαναλαμβάνονται από όλες τις «ελίτ», της περιφέρειας συμπεριλαμβανομένης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει καταστεί έτσι ο εκπρόσωπος και εκφραστής ενός ακροδεξιού ήθους και ένα μέσο για την ακύρωση του δημοκρατικού ελέγχου της παραγωγής και της διανομής σε όλη την Ευρώπη.
Ο ισχυρισμός ότι το Ευρώ και η Ευρωπαϊκή Ένωση εξυπηρετούν τους ευρωπαίους και τους προστατεύουν από την κρίση είναι ένα επικίνδυνο ψέμα. Είναι ψευδαίσθηση να πιστεύει κανείς ότι τα συμφέροντα της Ευρώπης μπορούν να προστατεύονται εντός ενός σιδερένιου κλουβιού διακυβέρνησης με τους «κανόνες» της ευρωζώνης στο πλαίσιο των σημερινών συνθηκών. Η μέθοδος του προέδρου Ολάντ και του πρωθυπουργού Ρέντσι που συμπεριφέρονται σαν «ιδανικοί μαθητές» ή, για να είμαστε ακριβείς, σαν «ιδανικοί φυλακισμένοι» αποτελεί μια μορφή παράδοσης που δεν θα οδηγήσει ούτε καν στην επιείκεια. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, το είπε ξεκάθαρα: «δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατική επιλογή απέναντι στις ευρωπαϊκές συνθήκες». Αυτή είναι η νεοφιλελεύθερη προσαρμογή του δόγματος της «περιορισμένης κυριαρχίας» που εφευρέθηκε από τον σοβιετικό ηγέτη Μπρέζνιεφ το 1968. Τότε οι σοβιετικοί συνέτριψαν την «Άνοιξη της Πράγας» με την χρήση των τανκς. Αυτό το καλοκαίρι η Ευρωπαϊκή Ένωση συνέτριψε την «Άνοιξη της Αθήνας» με τη χρήση του τραπεζικού συστήματος.
Είμαστε αποφασισμένοι να συγκρουστούμε μ’ αυτή την «Ευρώπη». Αυτό αποτελεί τη βασική προϋπόθεση που απαιτείται για την αποκατάσταση της συνεργασίας μεταξύ των λαών και των χωρών μας σε μια νέα βάση. Πως θα μπορούσαμε να θεσπίσουμε πολιτικές αναδιανομής του πλούτου και να δημιουργήσουμε αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας, ειδικότερα για τους νέους, να προχωρήσουμε σε πολιτικές που να σέβονται το περιβάλλον και στην αναδόμηση της δημοκρατίας στο πλαίσιο των περιορισμών αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Θα πρέπει να ξεφύγουμε από την ανοησία και την απανθρωπιά των σημερινών ευρωπαϊκών συνθηκών και να τις αναπλάσουμε προκειμένου να απαλλαγούμε από τον ζουρλομανδία του νεοφιλελευθερισμού, να καταργηθεί το δημοσιονομικό σύμφωνο και να αντιταχτούμε στην TTIP (σημ. Διατλαντική Εμπορική Συμφωνία).
Ζούμε σε εξαιρετικές εποχές. Είμαστε αντιμέτωποι με μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Τα κράτη-μέλη πρέπει να έχουν περισσότερο χώρο για δικές τους πολιτικές επιλογές και που θα επιτρέπει στη δημοκρατία τους να αναπνέει και να παρουσιάσουν γειωμένες και ρεαλιστικές πολιτικές στο επίπεδο του κράτους-μέλους, χωρίς το φόβο της «καταστολής» από ένα αυταρχικό Eurogroup που κυριαρχείται από τα συμφέροντα των ισχυρότερων, μεταξύ των οποίων και των μεγάλων επιχειρήσεων, ή από μια ΕΚΤ που χρησιμοποιείται σαν οδοστρωτήρας που απειλεί να ισοπεδώσει κάθε «μη συνεργαζόμενη χώρα», όπως συνέβη στις περιπτώσεις της Κύπρου και της Ελλάδας.
Το σχέδιο Α μας είναι το ακόλουθο: Θα εργαστούμε ο καθένας στη χώρα του, και όλοι μαζί σε όλη την Ευρώπη για την πλήρη επαναδιαπραγμάτευση των Ευρωπαϊκών Συνθηκών. Δεσμευόμαστε να συνεργαστούμε με όλους τους Ευρωπαίους σε μια εκστρατεία πολιτικής ανυπακοής απέναντι στην ευρωπαϊκή αυθαιρεσία των ευρωπαϊκών πρακτικών και των παράλογων «κανόνων» έως ότου επιτευχθεί η επαναδιαπραγμάτευσή τους.
Το πρώτο μας καθήκον είναι να τερματιστεί η ασυδοσία του Eurogroup. Το δεύτερο, να θέσουμε τέρμα στην υποκρισία ότι η ΕΚΤ είναι «απολιτική» και «ανεξάρτητη» ενώ στην πραγματικότητα είναι άκρως πολιτική (και μάλιστα της πλέον τοξικής μορφής) πλήρως εξαρτημένη από χρεοκοπημένους τραπεζίτες και τους πολιτικούς τους εκπροσώπους, που είναι έτοιμοι να αποτελειώσουν την δημοκρατία με το πάτημα ενός κουμπιού.
Η πλειοψηφία των κυβερνήσεων που εκπροσωπούν την ολιγαρχία της Ευρώπης και κρύβονται πίσω από το Βερολίνο και τη Φραγκφούρτη έχουν επίσης ένα σχέδιο Α: Να μη ενδώσουν στο αίτημα των ευρωπαίων πολιτών για δημοκρατία και να χρησιμοποιήσουν απάνθρωπα μέσα για να τερματίσουν τις αντιστάσεις τους. Το είδαμε να συμβαίνει στην Ελλάδα τον περασμένο Ιούλιο. Γιατί κατάφεραν να στραγγαλίσουν την δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της Ελλάδας; Επειδή είχαν επίσης και ένα σχέδιο Β: να βγάλουν την Ελλάδα από την Ευρωζώνη με τον χειρότερο δυνατό τρόπο – με την καταστροφή του τραπεζικού της συστήματος και με την απειλή να καταδικάσουν την οικονομία της σε θάνατο.
Αντιμέτωποι μ’ αυτό τον εκβιασμό χρειαζόμαστε κι εμείς ένα δικό μας σχέδιο Β για να αποτρέψουμε το σχέδιο Β των πιο αντιδραστικών και αντιδημοκρατικών δυνάμεων της Ευρώπης. Για να ενισχύσουμε τη θέση μας απέναντι στη δική τους βάναυση πολιτική που θυσιάζει την πλειοψηφία του πληθυσμού για τα συμφέροντα μια μικρής μειοψηφίας. Αλλά και για να διεκδικήσει εκ νέου την απλή αρχή της Ευρώπης για τους Ευρωπαίους. Τα νομίσματα είναι εργαλεία για την προώθηση της ευμάρειας και όχι όργανα βασανιστηρίων ή όπλα με τα οποία δολοφονείται η δημοκρατία. Αν δεν μπορεί να εκδημοκρατιστεί το Ευρώ, αν επιμένουν να το χρησιμοποιούν για να πνίξουν τους ανθρώπους θα ξεσηκωθούμε για να τους κοιτάξουμε στα μάτια και να τους πούμε: δείξτε τον πραγματικό, χειρότερο χαρακτήρα σας! Οι απειλές σας δεν μας φοβίζουν. Θα βρούμε έναν τρόπο να εξασφαλίσουμε ότι οι Ευρωπαίοι έχουν ένα νομισματικό σύστημα που λειτουργεί υπέρ τους και όχι εις βάρος τους.
Το Σχέδιο Α μας για μια δημοκρατική Ευρώπη, υποστηριζόμενο με ένα Σχέδιο Β το οποίο δείχνει τη δύναμη που έχουμε και για ποιο λόγο δεν μπορούν να μας τρομοκρατήσουν και να μας υποτάξουν είναι ένα σχέδιο χωρίς αποκλεισμούς, ελκυστικό στην πλειοψηφία των Ευρωπαίων. Για να πετύχει απαιτείται ένα υψηλό επίπεδο προετοιμασίας. Η συζήτηση θα βοηθήσει στην ενίσχυση των τεχνοκρατικών του στοιχείων. Πολλές ιδέες βρίσκονται ήδη στο τραπέζι: η εισαγωγή παράλληλων συστημάτων πληρωμών, παράλληλα νομίσματα, η ψηφιοποίηση των συναλλαγών σε ευρώ, συστήματα ανταλλαγής που εφαρμόζονται σε επίπεδο τοπικών κοινωνιών ή περιφερειών, ή έξοδος από το ευρώ και μετατροπή του σε ένα νέο κοινό νόμισμα.
Κανένας ευρωπαϊκός λαός δεν μπορεί να προχωρήσει στην απελευθέρωσή του απομονωμένος. Το όραμά μας είναι διεθνιστικό. Σε αναμονή για τις εξελίξεις σε Ισπανία, Ιρλανδία και –ενδεχομένως και πάλι στην Ελλάδα, ανάλογα με το πως θα εξελιχθεί η πολιτική κατάσταση– και στην Γαλλία το 2017 χρειάζεται να εργαστούμε από κοινού στην κατεύθυνση ενός Σχεδίου Β, λαμβάνοντας υπόψη και τα διαφορετικά χαρακτηριστικά σε κάθε χώρα.
Προτείνουμε συνεπώς τη σύγκληση μιας διεθνούς διάσκεψης κορυφής για ένα σχέδιο Β για την Ευρώπη, ανοιχτή σε όσους πολίτες το επιθυμούν, οργανώσεις και διανοούμενους. Αυτή η διάσκεψη θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί ακόμα και τον ερχόμενο Νοέμβρη. Η διαδικασία θα ξεκινήσει το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ της Ουμανιτέ στο Παρίσι. Σας καλούμε να ενώσετε τις δυνάμεις σας μαζί μας.
Pour un plan B en Europe - Débat à la Fête de l'Humanité στο facebook
Σχέδιο Β για την Ευρώπη των Βαρουφάκη, Κωνσταντοπούλου, Μελανσόν, Λαφοντέν και Φασίνα με άρωμα Σόρος
άρθρο του Δημ. Καζάκη στο dimitriskazakis.blogspot.gr 15/9/2015
Έδωσαν στη δημοσιότητα οι Μελανσόν, Λαφοντέν, Φασίνα, Κωνσταντοπούλου και Βαρουφάκης ένα -υποτίθεται- Σχέδιο Β για την Ευρώπη. Το εν λόγω μανιφέστο ουσιαστικά προαναγγέλλει την δημιουργία πολιτικής κίνησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο και το κάλεσμα για διεθνή διάσκεψη στις αρχές Νοεμβρίου. Η κίνηση αυτή εντάσσεται στον υπό διαμόρφωση "ενιαίο πολιτικό χώρο" της ΕΕ, που είχε εξαγγείλει ο Μπαρόζο ήδη από το 2013. Επιδίωξή τους είναι η υποκατάσταση των εθνικών κομμάτων σε κάθε χώρα μέλος με "ευρωπαϊκά κόμματα", ως μέρος της επιχείρησης κατάλυσης έως το 2025 των εθνικών κυβερνήσεων και κοινοβουλίων.
Πρόκειται για την "Αριστερά του Σόρος" όπως έχουν αποκαλέσει - όχι άδικα - τους Λαφοντέν, Μελανσόν και Φασίνα. Οι πολιτικές τους δραστηριότητες διαπλέκονται με πλήθος ΜΚΟ και σκοτεινές χρηματοδοτήσεις μαζί με άλλες δήθεν "κοινωνικές οργανώσεις" που βρίσκονται - έμμεσα ή άμεσα - υπό την ομπρέλα της Open Society του μεγαλοκερδοσκόπου Σόρος.
Από την παρέα αυτή δεν θα μπορούσε να λείπει ο κ. Βαρουφάκης. Τον θυμόμαστε από το 2011 με πόση πρεμούρα γινόταν φερέφωνο των συμφερόντων του Σόρος και των πιο αδίστακτων κερδοσκόπων διεθνώς. Παλαιότερα, πλάσαρε ως πανάκεια το "ευρωομόλογο" που είχε ζητήσει τότε επίμονα ο Σόρος. Αργότερα θέλησε να πουλήσει το perpetual bond για να καταντήσει σήμερα ο πιο ξεφωνημένος ντελάλης των παράλληλων, διπλών, ηλεκτρονικών νομισμάτων - της μεγαλύτερης, δηλαδή, απάτης που έχουν σκαρφιστεί ποτέ οι κερδοσκόποι νομισμάτων. Κι ο Σόρος είναι ένας από τους μεγαλύτερους.
Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο κ. Βαρουφάκης παραδέχθηκε ότι με εντολή του Τσίπρα προετοιμαζόταν η εισαγωγή παράλληλου νομίσματος με την μορφή IOU. Βέβαια, η ομολογία αυτή ενέχει σοβαρές ποινικές ευθύνες για τον ίδιο τον Βαρουφάκη, τον Τσίπρα και οποιονδήποτε άλλο ενέχεται στο σχέδιο παράλληλου νομίσματος. Η εισαγωγή δεύτερου ή παράλληλου νομίσματος συνιστά μορφή παραχάραξης του νομίσματος, που χρησιμοποιεί η χώρα ως μέσο συναλλαγής και κιβδηλοποίησής του. Επομένως, αν υπήρχε δικαιοσύνη σ' αυτή την χώρα θα έπρεπε να είχε κινηθεί αυτεπάγγελτα εναντίον του Βαρουφάκη με βάση τους νόμους που προστατεύουν το νόμισμα που χρησιμοποιεί η χώρα ως μέσο συναλλαγής.
Αυτή που δεν περιμέναμε να υπογράφει το κείμενο είναι η κ. Κωνσταντοπούλου. Όμως, ίσως έτσι να εξηγείται και το γεγονός ότι από τις διακηρύξεις της παρθενικής της ομιλίας ως προέδρου της Βουλής, δεν τόλμησε να τηρήσει απολύτως τίποτε στην πράξη. Όταν ήρθε αντιμέτωπη με το καθήκον να μην επιτρέψει Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και εκβιασμούς του κοινοβουλίου για να ψηφιστούν αντισυνταγματικά μνημόνια, η ίδια προτίμησε να λιποτακτήσει.
Πάντα αναρωτιόμασταν γιατί τόσα πολλά λόγια και καμιά, μα καμιά πράξη. Μην ξεχνάμε πως αν ήθελε η κ. Κωνσταντοπούλου - φυλάσσοντας το Σύνταγμα ως τρίτος τη τάξη πολιτειακός παράγοντας και εφαρμόζοντας τον κανονισμό της Βουλής - μπορούσε να τινάξει στον αέρα τα κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα με την ψήφιση των προαπαιτουμένων και του νέου μνημονίου.
Αντί γι' αυτό διάλεξε να καταγγέλει από τη γωνιά της και να αφήσει να περάσουν αυτά που η ίδια χαρακτήρισε ως κοινοβουλευτικό πραξικόπημα. Λες και είναι άμοιρος ευθυνών με βάση το Σύνταγμα ο Πρόεδρος της Βουλής που επιτρέπει τέτοια πραξικοπήματα. Λες και την απαλλάσσει από τις ποινικές ευθύνες, το γεγονός ότι λιποτάκτησε από τον θεσμικό της ρόλο για να ασκηθεί σε απλές και ανώδυνες καταγγελίες.
Όμως, ας επανέλθουμε σ' αυτό κείμενο-μανιφέστο, που φυσικά όλες οι φανερές και κρυφές "θυγατρικές" της Open Society εξύψωσαν στα ουράνια. Ιδιαίτερα στο χώρο της γνωστής αριστεράς της αποικιοκρατικής ιδεολογίας του ευρωπαϊσμού.
Το συγκεκριμένο κείμενο είναι δια χειρός Βαρουφάκη. Έτσι μόνο εξηγείται η απίστευτη φλυαρία που το διακρίνει χωρίς τίποτε το συγκεκριμένο. Σαν τις εκθέσεις ιδεών που ζητούσαν από τα 16χρονα για την ευρωπαϊκή ιδέα. Το λάιτ μότιφ γνωστό από τη δεκαετία του 1970. Μπορούμε δήθεν να φτιάξουμε μια άλλη Ευρώπη. Παλιά την έλεγαν "Ευρώπη των εργαζομένων". Σήμερα της δίνουν ότι επιθετικό προσδιορισμό θέλουν για να κρύψουν ότι όλοι αυτοί οι "καλοί" και οι "κακοί" της Ευρώπης έχουν μια κοινή συνισταμένη: το μίσος τους ενάντια στην εθνική αυτοδιάθεση των λαών της Ευρώπης. Τρέφουν το ίδιο μίσος μ' εκείνο του Μέτερνιχ, των αυτοκρατόρων της Ευρώπης, του Χίτλερ.
Φτάνουν στο σημείο να ισχυρίζονται ότι η ελευθερία ενός λαού, το δικαίωμα στην αυτοδιάθεσή του ισοδυναμεί με απομονωτισμό. Ό,τι ακριβώς έλεγαν οι εκπρόσωποι του "Αρχαίου Καθεστώτος" από την εποχή της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του 15ου αιώνα, της Ιερής Συμμαχίας, του Κονσέρτου της Ευρώπης και της αποικιοκρατικής Νέας Τάξης, που ματοκύλισε δυό τουλάχιστον φορές την Ευρώπη και τον κόσμο. Κι έτσι εκφυλίζουν την ίδια την έννοια της δημοκρατίας, η οποία μπορεί να υπάρξει μόνο πάνω σε εθνικό έδαφος. Δηλαδή στο έδαφος μιας ελεύθερης, κυρίαρχης και ανεξάρτητης πατρίδας.
Το κεντρικό νόημα του κειμένου Βαρουφάκη είναι το ίδιο με το κήρυγμα των δεσποτάδων του μεσαίωνα προς όλους τους καταπιεσμένους. Μην ασχολείστε με τα εγκόσμια, ασχοληθείτε με τα επουράνια. Το ίδιο υπόσχονται και οι εκπρόσωποι του Σχεδίου Β για την Ευρώπη. Μην ασχολείστε με την καταστροφή των χωρών σας. Μην ξεσηκωθείτε εναντίον του αποικιοκρατικού οικοδομήματος της ΕΕ, γιατί αυτοί θα αλλάξουν τις Συνθήκες. Ουάου, όπως θα έλεγε κι ο Βαρουφάκης.
Πόσα τέρμενα θα χρειαστεί για να αλλάξουν οι Συνθήκες; Πόσες ελληνικές καλένδες; Και μέχρι τότε τι πρέπει να κάνουν οι λαοί που χάνουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους; Τι πρέπει να κάνουν οι Έλληνες που η χώρα τους τεμαχίζεται και εκποιείται με τους χειρότερους αποικιοκρατικούς όρους; Κάτι πολύ απλό. Να προσεύχονται στην "Αριστερά του Σόρος" και να υπομένουν τα μνημόνια μέχρι να έρθει η έλευση του Κυρίου, η δευτέρα παρουσία και δήθεν αλλάξει χαρακτήρα η αποικιοκρατική Ευρώπη.
Όλα τα λεφτά όμως βρίσκονται σε μία και μόνη παράγραφο του κειμένου-μανιφέστου: "Το Σχέδιο Α μας για δημοκρατική Ευρώπη, υποστηριζόμενο με ένα Σχέδιο Β το οποίο δείχνει τη δύναμη που έχουμε και για ποιό λόγο δεν μπορούν να μας τρομοκρατήσουν και να μας υποτάξουν είναι ένα σχέδιο χωρίς αποκλεισμούς, ελκυστικό για την πλειοψηφία των ευρωπαίων. Για να πετύχει απαιτείται ένα υψηλό επίπεδο προετοιμασίας. Η συζήτηση θα ενισχύσει τα τεχνικά του στοιχεία. Πολλές ιδέες βρίσκονται ήδη στο τραπέζι: η εισαγωγή παράλληλων συστημάτων πληρωμών, παράλληλα νομίσματα, η ψηφιοποίηση των συναλλαγών σε ευρώ, συστήματα ανταλλαγής που βασίζονται στις κοινότητες, έξοδος από το ευρώ και μετατροπή του σε ένα νέο κοινό νόμισμα."
Καταλάβατε που βρίσκεται το ζουμί; Αν όχι να σας εξηγήσω. Οι λεβέντες και η κυρία που υπογράφουν το κείμενο, καίγονται να εισάγουν τα παράλληλα ή διπλά νομίσματα στις χώρες του ευρώ. Σε τι διαφέρει η λογική τους από εκείνη της πρότασης Σόιμπλε για 5ετή "αγραναύπαση" της Ελλάδας; Σε τίποτε.
Και πραγματικά μας κάνει τρομερή εντύπωση. Αυτοί που θεωρούν ως "ουτοπία" στο σημερινό "παγκοσμιοποιημένο" κόσμο, ή συνώνυμο του απομονωτισμού την ελευθερία και την αυτοδιάθεση των λαών. Αυτοί που ονειρεύονται την αναβίωση των παρλιαμέντων του μεσαίωνα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτοί που κατεβάζουν καντήλια και επικαλούνται λοιμούς, σεισμούς και καταποντισμούς στην αναφορά και μόνο του εθνικού νομίσματος, της πιο πρακτικά πετυχημένης λύσης του νομισματικού για τους λαούς εδώ και δυο αιώνες τουλάχιστον, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να εμφανίσουν σαν Σχέδιο Β τις πιο αποτυχημένες εγκεφαλικές επινοήσεις των κερδοσκόπων.
Όλα αυτά τα "παράλληλα συστημάτα πληρωμών, παράλληλα νομίσματα, η ψηφιοποίηση των συναλλαγών σε ευρώ, συστήματα ανταλλαγής που βασίζονται στις κοινότητες..." είναι επί χάρτου εγκεφαλικές επινοήσεις χωρίς ούτε μια πετυχημένη πρακτική εφαρμογή. Όπου έγινε προσπάθεια να εφαρμοστούν, έφεραν την καταστροφή και οι κερδοσκόποι των νομισμάτων έγραψαν νέες σελίδες δόξας σε βάρος των εργαζομένων και της πραγματικής οικονομίας.
Γιατί δεν κάνουν τον κόπο να μας πουν πότε και πού εφαρμόστηκαν αυτές οι "ιδέες"; Πότε και πού έδωσαν διέξοδο προς όφελος της πλειοψηφίας των πολιτών; Ποτέ και πουθενά. Όλες αυτές οι εγκεφαλικές επινοήσεις είναι μια συνειδητή προσπάθεια των πιο άγριων και αδίστακτων κερδοσκόπων τύπου Σόρος να εκμεταλλευθούν την κατάρρευση του ευρώ και την παράλληλη κατάρρευση των οικονομιών της ευρωζώνης.
Όσο για την "έξοδο από το ευρώ και μετατροπή του σε ένα νέο κοινό νόμισμα," αυτή κι αν είναι εγκεφαλική επινόηση. Η μόνη οικονομία που μπορεί να το πετύχει, είναι η Γερμανία και ίσως ο Γερμανογαλλικός άξονας. Με άλλα λόγια οι αριστεροί μας προτείνουν αυτό που έχει σαν εναλλακτικό σχέδιο η Γερμανία σε περίπτωση ολοκληρωτικής κατάρρευσης του ευρώ.
Και ρωτάμε: πότε και πού συνέβη μια τέτοια μετεξέλιξη από ένα κοινό νόμισμα σε ένα άλλο; Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο υπό συνθήκες ανοιχτής δικτατορίας και απολυταρχίας. Μόνο υπό συνθήκες ανοιχτής προσάρτησης των μικρότερων οικονομιών από την κυρίαρχη και δεσπόζουσα οικονομία. Μόνο με τον τρόπο που το Πρωσικό κράτος διαμόρφωσε το Γερμανικό Ράιχ, ή με τον τρόπο που ο Χίλτερ επιχείρησε να δημιουργήσει την Ενωμένη Ευρώπη.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο που σε κάθε περίπτωση υπήρχε πάντα μια αριστερά που υποστήριζε επί Κάιζερ ότι το πρόβλημα δεν είναι η αποικιοκρατία, αλλά οι "απάνθρωπες μέθοδοί" της. Ενώ επί Χίτλερ υποστήριζε ότι έστω και με βάρβαρο τρόπο - με την βέρμαχτ και τα Ες Ες - η ναζιστική Ενωμένη Ευρώπη συνιστά ιστορική πρόοδο γιατί κατέλυσε το ξεπερασμένο "εθνικό κράτος".
Άξιοι επίγονοι της αποικιοκρατικής αριστεράς των Κάιζερ και της επαναστατικής αριστεράς επί Χιτλερισμού, είναι οι σύγχρονοι Βαρουφάκηδες, Κωνσταντοπούλου και οι λοιποί της "Αριστεράς του Σόρος". Οι ίδιες λογικές, τα ίδια επιχειρήματα, οι ίδιοι στόχοι. Ας ανοίξουν τα μάτια τους, ιδίως όσοι τυφλώνονται από τον επιθετικό προσδιορισμό αριστερός. Κι ας επαγρυπνούμε όλοι μας. Η δοτή αριστερά των μνημονίων και της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας φαίνεται πώς δεν έχει πει ακόμη το τελευταίο της τραγούδι με τον Τσίπρα. Εγκυμονεί νέες τερατογεννέσεις. Να μην της το επιτρέψουμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου