H επανεκλογή Τσίπρα αποτελεί ράπισμα στο κατεστημένο, υποστηρίζει ο Γκρέγκορ Γκίζι, απερχόμενος πρόεδρος της ΚΟ της Αριστεράς σε συνέντευξη στην DW.
Όχι, δεν συνεχάρη τηλεφωνικά τον νέο πρωθυπουργό ο Γκρέγκορ Γκίζι. Υπέθεσε ότι θα έχει τόσα πολλά να συζητήσει και να διευθετήσει μετά από μια τόσο «εκκωφαντική» νίκη του ΣΥΡΙΖΑ που ο απερχόμενος πρόεδρος της ΚΟ της Αριστεράς προτίμησε να του γράψει συγχαρητήρια επιστολή. Ήδη την περασμένη Παρασκευή, στην τελευταία προεκλογική ομιλία του Τσίπρα στο Σύνταγμα, ήταν και ο ίδιος εκεί, και μίλησε σε ένα ενθουσιώδες κοινό.
Τι ήταν όμως αυτό που ακολούθησε; Μια «ορθή απάντηση» προς τη γερμανική κυβέρνηση ή μια τιμωρία για τον Τσίπρα, αφού θα πρέπει να εφαρμόσει την πολιτική των μεταρρυθμίσεων που αποτασσόταν μετά βδελυγμίας;
«Καταρχήν είναι ένα πραγματικό χαστούκι για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά κυρίως για τη γερμανική κυβέρνηση», απαντά ο Γκρέγκορ Γκίζι. «Διότι ήθελε να παραγκωνίσει την αριστερή κυβέρνηση, αλλά δεν το κατάφερε. Έχουμε 19 κυβερνήσεις υπεύθυνες για το ευρώ. Οι 18 είναι νεοφιλελεύθερες και μια εξαίρεση που έρχεται από την Ελλάδα, κάτι που βρίσκω ωραίο. Εάν η γερμανική κυβέρνηση κατάφερνε να μην επανεκλεγεί η κυβέρνηση Τσίπρα, θα ήταν βαριά ήττα.
Αλλά αυτό δεν συνέβη, που σημαίνει ότι θα πρέπει ο Τσίπρας να συνεχίσει – και εδώ έχετε δίκαιο – θα είναι δύσκολο να το κάνει με τους υπάρχοντες συσχετισμούς δυνάμεων. Αλλά θα μπορέσει να περάσει άλλα σημαντικά πράγματα».
Δεν είναι αντιφατική όμως η συμπεριφορά του εκλογικού σώματος όταν μόλις τον περασμένο Ιανουάριο φέρνει στην εξουσία τον ΣΥΡΙΖΑ για να τερματίσει την πολιτική λιτότητας και των μνημονίων και εννέα μήνες αργότερα τον εμπιστεύεται και πάλι για να υλοποιήσει την πολιτική λιτότητας;
«Όχι, απλά οι άνθρωποι είναι έξυπνοι», υποστηρίζει ο Γκίζι στην DW. «Ξέρουν ότι με μιαν άλλη κυβέρνηση θα υποφέρουν περισσότερο και ότι ο Τσίπρας πήρε όσα μπορούσε να πάρει. Φυσικά είναι λάθος όσα ζητούν η Ευρώπη και η γερμανική κυβέρνηση από την Ελλάδα (…) Αλλά δεν κατεβαίνει κανείς στην πολιτική επειδή έχει να αντιμετωπίσει ευκολίες. Το πόσο έξυπνα ψήφισαν οι Έλληνες αποδεικνύεται από το ό,τι παρά τις εξελίξεις εμπιστεύτηκαν και πάλι τον Τσίπρα και το κόμμα του. Αυτό με καθησυχάζει σε σχέση με την εξυπνάδα των Ελλήνων».
Ο απερχόμενος επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος «Η Αριστερά» υποστηρίζει ότι τόσο η Μέρκελ όσο και ο Σόιμπλε πρέπει να θύμωσαν με το αποτέλεσμα των εκλογών, αλλά τους έπρεπε, όπως λέει. Και αναγνωρίζει τη δυσκολία του νέου Έλληνα πρωθυπουργού να πρέπει να υλοποιήσει μια λανθασμένη κατά τη γνώμη του πολιτική λιτότητας, την οποία υπέγραψε και τον δεσμεύει. Αλλά από την άλλη όμως ο Τσίπρας έχει τη δυνατότητα να αποκαταστήσει τη φορολογική δικαιοσύνη, να φορολογήσει τους πλούσιους, να ενισχύσει την αρχή κατά της φοροδιαφυγής, το κτηματολόγιο και κυρίως να πατάξει τη διαφθορά, κάτι που δεν μπόρεσαν να κάνουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.
Για την παταγώδη αποτυχία του Παναγιώτη Λαφαζάνη ο Γκρέγκορ Γκίζι φαίνεται πως τη θεωρούσε δεδομένη. «Βλέπετε, υπάρχουν πάντα εξυπνάκηδες που σκέπτονται ότι είναι πιστοί στην ιδεολογία και στις αρχές τους από κάθε άποψη και χαράσσουν τον δικό τους δρόμο. Γι' αυτό και απέτυχαν, όπως εκ των υστέρων είδαμε. Είναι ο λάθος δρόμος και ελπίζω να βγάλουν τα διδάγματά τους και άλλοι αριστεροί από άλλες χώρες».
Ο Γκρέγκορ Γκίζι ελπίζει σε άμεσο σχηματισμό κυβέρνησης για την υλοποιήση των υπεσχημένων. Για τον Τσίπρα, το να συνεχίσει τις πιέσεις σε ό,τι αφορά την ελάφρυνση του χρέους, «θα ήταν η επόμενη επιτυχία του», όπως λέει. Και επιμένει ότι θα πρέπει να γίνει διάσκεψη για το χρέος, όχι μόνο το ελληνικό αλλά όλης της ευρωζώνης, που είναι «αφόρητα υψηλό».
από το www.dw.com 22/9/2015
Μια υπεραισιόδοξη προσδοκία
Η ΕΕ αναμένει από τη νέα κυβέρνηση Τσίπρα να υλοποιήσει το πρόγραμμα όσο γίνεται χωρίς κλυδωνισμούς, επαναφέρνοντας τη χώρα σε τροχιά ανάκαμψης. Η Ευρώπη θέλει περισσότερο από κάθε τι ηρεμία στο «ελληνικό μέτωπο». Σε βαθμό μάλιστα που πολλοί στις Βρυξέλλες πόνταραν σε μια νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή εδώ και ένα εξάμηνο είχαν τουλάχιστον γνωρίσει καλά τον Αλέξη Τσίπρα. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Έτρεφαν την ελπίδα ότι κατά τη διάρκεια της εξάμηνης αυτής πολιτικής διαμάχης ο κατ' επάγγελμα αυτός επαναστάτης θα είχε μετατραπεί πια σε ανερχόμενο πολιτικό ηγέτη. Σε έναν ηγέτη που προτάσσει την ευθύνη για το καλό της πατρίδας έναντι της δίψας για εξουσία και των πολιτικών τακτικισμών. Ας μην ξεχνάμε ότι μετά την πρώτη του θητεία ο Τσίπρας άφησε πίσω του ίχνη καταστροφής, έφερε την οικονομική κατάρρευση και το κλείσιμο των τραπεζών. Αλλά είναι πολλοί αυτοί που πιστεύουν ακράδαντα στην τελική υπερίσχυση του καλού.
Οι τακτικισμοί συνεχίζονται
Κάθε νικητής στις εθνικές εκλογές δέχεται τα συγχαρητήρια των Βρυξελλών. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου υπογράμμισε με νόημα τις προκλήσεις αλλά και την ανάγκη για εποικοδομητική δουλειά. Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου από την πλευρά του δε δίστασε να βάλει το δάχτυλο στην πληγή: βρίσκει ακατανόητη την επανάληψη της κυβερνητικής συνεργασίας με τους εθνικιστές των ΑΝΕΛ. Ωστόσο ο Μάρτιν Σουλτς γνωρίζει καλά τι κρύβεται πίσω από αυτή την επιλογή. Το ζητούμενο είναι ο Αλέξης Τσίπρας να έχει έναν βολικό κυβερνητικό εταίρο που δεν θα θέτει δυσάρεστα ερωτήματα. Εάν αντί των ΑΝΕΛ συγκυβερνούσε με τους Σοσιαλδημοκράτες (ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ) ή το φιλελεύθερο Ποτάμι θα άνοιγε την κυβερνητική παστάδα σε μια σειρά εμπειρογνωμόνων με κυβερνητική εμπειρία ή έστω γερές γνώσεις οικονομικών. Είναι όμως προφανές ότι ακριβώς αυτό δεν θέλει ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, δεν θέλει αυτό που λείπει οδυνηρά από το δικό του κόμμα. Θέλει να είναι ο μόνος κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού στο πρωθυπουργικό μέγαρο.
Καθόλου καλό σημάδι για το μέλλον.
Δεν αποκλείεται οι Έλληνες να προτιμούν πρωθυπουργούς που τους κανακεύουν και δεν τους λένε την αλήθεια. Αυτό έκανε και πάλι στον προεκλογικό του αγώνα ο Αλέξης Τσίπρας, τους έταξε τον ουρανό με τ' άστρα: ότι θα ελάφρυνε τους όρους του προγράμματος διάσωσης και ότι θα έμπαινε ξανά σε νέα διαπραγμάτευση. Πρόκειται για μια διάτρητη φενάκη. Μόνο εφόσον η ελληνική κυβέρνηση εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις, οι θεσμοί θα είναι διατεθειμένοι να συζητήσουν για «αναπροσαρμογές». Και ο χρόνος είναι περιορισμένος για να φέρει η νέα κυβέρνηση Τσίπρα σε πέρας τις μεταρρυθμίσεις, για τις οποίες έχει δεσμευθεί. Πώς όμως θα καταφέρει ένας πολιτικός, που διακηρύσσει σε κάθε ευκαιρία ότι το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα είναι προϊόν εκβιασμού και κακής πίστης, να αναλάβει στη συνέχεια την ευθύνη για την εφαρμογή του;
Πείτε επιτέλους την αλήθεια στους πολίτες!
Ο Έλληνας πρωθυπουργός αρέσκεται στην εικόνα του λαϊκού ήρωα και του προστάτη των αδύνατων, ένα μίγμα Ρομπέν των Δασών και Ντ´Aρτανιάν. Ωστόσο είναι αυτός που τα επόμενα χρόνια πρέπει να πείσει τους συμπατριώτες του να δεχθούν το πικρό ποτήριο της σωτηρίας. Χωρίς συνέχιση των μεταρρυθμιστικών προσπαθειών δεν μπορεί να έρθει η ανάπτυξη. Και ο δρόμος αυτός είναι δύσκολος. Στο μεταξύ η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη και με την προσφυγική κρίση. Και σ' αυτόν τον τομέα ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να διασφαλίσει ότι το ελληνικό κράτος θα λειτουργήσει πάλι αποτελεσματικά. Η προσφυγική κρίση ανέδειξε για άλλη μια φορά την απροθυμία αλλά και τις αδυναμίες της ελληνικής διοικητικής μηχανής. Τώρα έρχονται αδυσώπητα τα μεγάλα στοιχήματα για τον Αλέξη Τσίπρα. Στο επίπεδο των τακτικισμών έχει αποδειχθεί χαρισματικός παίκτης. Το αν μπορεί επιπλέον και να κυβερνήσει, μάλλον δεν το ξέρει ούτε ο ίδιος καλά-καλά. Είναι ώρα να το μάθει, του το επιτάσσει η νέα εντολή του ελληνικού λαού.
Μπάρμπαρα Βέζελ στο www.dw.com 22/9/2015
 |
| Με το ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα στην Πλ. Συντάγματος 18/9/2015 Πάμπλο Ιγκλέσιας, Σκα Κέλερ, Πιερ Λοράν, Γκρεγκόρ Γκίζι |
Τι ήταν όμως αυτό που ακολούθησε; Μια «ορθή απάντηση» προς τη γερμανική κυβέρνηση ή μια τιμωρία για τον Τσίπρα, αφού θα πρέπει να εφαρμόσει την πολιτική των μεταρρυθμίσεων που αποτασσόταν μετά βδελυγμίας;
«Καταρχήν είναι ένα πραγματικό χαστούκι για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά κυρίως για τη γερμανική κυβέρνηση», απαντά ο Γκρέγκορ Γκίζι. «Διότι ήθελε να παραγκωνίσει την αριστερή κυβέρνηση, αλλά δεν το κατάφερε. Έχουμε 19 κυβερνήσεις υπεύθυνες για το ευρώ. Οι 18 είναι νεοφιλελεύθερες και μια εξαίρεση που έρχεται από την Ελλάδα, κάτι που βρίσκω ωραίο. Εάν η γερμανική κυβέρνηση κατάφερνε να μην επανεκλεγεί η κυβέρνηση Τσίπρα, θα ήταν βαριά ήττα.Αλλά αυτό δεν συνέβη, που σημαίνει ότι θα πρέπει ο Τσίπρας να συνεχίσει – και εδώ έχετε δίκαιο – θα είναι δύσκολο να το κάνει με τους υπάρχοντες συσχετισμούς δυνάμεων. Αλλά θα μπορέσει να περάσει άλλα σημαντικά πράγματα».
Δεν είναι αντιφατική όμως η συμπεριφορά του εκλογικού σώματος όταν μόλις τον περασμένο Ιανουάριο φέρνει στην εξουσία τον ΣΥΡΙΖΑ για να τερματίσει την πολιτική λιτότητας και των μνημονίων και εννέα μήνες αργότερα τον εμπιστεύεται και πάλι για να υλοποιήσει την πολιτική λιτότητας;
«Όχι, απλά οι άνθρωποι είναι έξυπνοι», υποστηρίζει ο Γκίζι στην DW. «Ξέρουν ότι με μιαν άλλη κυβέρνηση θα υποφέρουν περισσότερο και ότι ο Τσίπρας πήρε όσα μπορούσε να πάρει. Φυσικά είναι λάθος όσα ζητούν η Ευρώπη και η γερμανική κυβέρνηση από την Ελλάδα (…) Αλλά δεν κατεβαίνει κανείς στην πολιτική επειδή έχει να αντιμετωπίσει ευκολίες. Το πόσο έξυπνα ψήφισαν οι Έλληνες αποδεικνύεται από το ό,τι παρά τις εξελίξεις εμπιστεύτηκαν και πάλι τον Τσίπρα και το κόμμα του. Αυτό με καθησυχάζει σε σχέση με την εξυπνάδα των Ελλήνων».
Ο απερχόμενος επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος «Η Αριστερά» υποστηρίζει ότι τόσο η Μέρκελ όσο και ο Σόιμπλε πρέπει να θύμωσαν με το αποτέλεσμα των εκλογών, αλλά τους έπρεπε, όπως λέει. Και αναγνωρίζει τη δυσκολία του νέου Έλληνα πρωθυπουργού να πρέπει να υλοποιήσει μια λανθασμένη κατά τη γνώμη του πολιτική λιτότητας, την οποία υπέγραψε και τον δεσμεύει. Αλλά από την άλλη όμως ο Τσίπρας έχει τη δυνατότητα να αποκαταστήσει τη φορολογική δικαιοσύνη, να φορολογήσει τους πλούσιους, να ενισχύσει την αρχή κατά της φοροδιαφυγής, το κτηματολόγιο και κυρίως να πατάξει τη διαφθορά, κάτι που δεν μπόρεσαν να κάνουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.
Για την παταγώδη αποτυχία του Παναγιώτη Λαφαζάνη ο Γκρέγκορ Γκίζι φαίνεται πως τη θεωρούσε δεδομένη. «Βλέπετε, υπάρχουν πάντα εξυπνάκηδες που σκέπτονται ότι είναι πιστοί στην ιδεολογία και στις αρχές τους από κάθε άποψη και χαράσσουν τον δικό τους δρόμο. Γι' αυτό και απέτυχαν, όπως εκ των υστέρων είδαμε. Είναι ο λάθος δρόμος και ελπίζω να βγάλουν τα διδάγματά τους και άλλοι αριστεροί από άλλες χώρες».
Ο Γκρέγκορ Γκίζι ελπίζει σε άμεσο σχηματισμό κυβέρνησης για την υλοποιήση των υπεσχημένων. Για τον Τσίπρα, το να συνεχίσει τις πιέσεις σε ό,τι αφορά την ελάφρυνση του χρέους, «θα ήταν η επόμενη επιτυχία του», όπως λέει. Και επιμένει ότι θα πρέπει να γίνει διάσκεψη για το χρέος, όχι μόνο το ελληνικό αλλά όλης της ευρωζώνης, που είναι «αφόρητα υψηλό».
από το www.dw.com 22/9/2015
Μια υπεραισιόδοξη προσδοκία
Η ΕΕ αναμένει από τη νέα κυβέρνηση Τσίπρα να υλοποιήσει το πρόγραμμα όσο γίνεται χωρίς κλυδωνισμούς, επαναφέρνοντας τη χώρα σε τροχιά ανάκαμψης. Η Ευρώπη θέλει περισσότερο από κάθε τι ηρεμία στο «ελληνικό μέτωπο». Σε βαθμό μάλιστα που πολλοί στις Βρυξέλλες πόνταραν σε μια νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή εδώ και ένα εξάμηνο είχαν τουλάχιστον γνωρίσει καλά τον Αλέξη Τσίπρα. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Έτρεφαν την ελπίδα ότι κατά τη διάρκεια της εξάμηνης αυτής πολιτικής διαμάχης ο κατ' επάγγελμα αυτός επαναστάτης θα είχε μετατραπεί πια σε ανερχόμενο πολιτικό ηγέτη. Σε έναν ηγέτη που προτάσσει την ευθύνη για το καλό της πατρίδας έναντι της δίψας για εξουσία και των πολιτικών τακτικισμών. Ας μην ξεχνάμε ότι μετά την πρώτη του θητεία ο Τσίπρας άφησε πίσω του ίχνη καταστροφής, έφερε την οικονομική κατάρρευση και το κλείσιμο των τραπεζών. Αλλά είναι πολλοί αυτοί που πιστεύουν ακράδαντα στην τελική υπερίσχυση του καλού.
Οι τακτικισμοί συνεχίζονται
Κάθε νικητής στις εθνικές εκλογές δέχεται τα συγχαρητήρια των Βρυξελλών. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου υπογράμμισε με νόημα τις προκλήσεις αλλά και την ανάγκη για εποικοδομητική δουλειά. Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου από την πλευρά του δε δίστασε να βάλει το δάχτυλο στην πληγή: βρίσκει ακατανόητη την επανάληψη της κυβερνητικής συνεργασίας με τους εθνικιστές των ΑΝΕΛ. Ωστόσο ο Μάρτιν Σουλτς γνωρίζει καλά τι κρύβεται πίσω από αυτή την επιλογή. Το ζητούμενο είναι ο Αλέξης Τσίπρας να έχει έναν βολικό κυβερνητικό εταίρο που δεν θα θέτει δυσάρεστα ερωτήματα. Εάν αντί των ΑΝΕΛ συγκυβερνούσε με τους Σοσιαλδημοκράτες (ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ) ή το φιλελεύθερο Ποτάμι θα άνοιγε την κυβερνητική παστάδα σε μια σειρά εμπειρογνωμόνων με κυβερνητική εμπειρία ή έστω γερές γνώσεις οικονομικών. Είναι όμως προφανές ότι ακριβώς αυτό δεν θέλει ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, δεν θέλει αυτό που λείπει οδυνηρά από το δικό του κόμμα. Θέλει να είναι ο μόνος κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού στο πρωθυπουργικό μέγαρο.
Καθόλου καλό σημάδι για το μέλλον.
Δεν αποκλείεται οι Έλληνες να προτιμούν πρωθυπουργούς που τους κανακεύουν και δεν τους λένε την αλήθεια. Αυτό έκανε και πάλι στον προεκλογικό του αγώνα ο Αλέξης Τσίπρας, τους έταξε τον ουρανό με τ' άστρα: ότι θα ελάφρυνε τους όρους του προγράμματος διάσωσης και ότι θα έμπαινε ξανά σε νέα διαπραγμάτευση. Πρόκειται για μια διάτρητη φενάκη. Μόνο εφόσον η ελληνική κυβέρνηση εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις, οι θεσμοί θα είναι διατεθειμένοι να συζητήσουν για «αναπροσαρμογές». Και ο χρόνος είναι περιορισμένος για να φέρει η νέα κυβέρνηση Τσίπρα σε πέρας τις μεταρρυθμίσεις, για τις οποίες έχει δεσμευθεί. Πώς όμως θα καταφέρει ένας πολιτικός, που διακηρύσσει σε κάθε ευκαιρία ότι το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα είναι προϊόν εκβιασμού και κακής πίστης, να αναλάβει στη συνέχεια την ευθύνη για την εφαρμογή του;
Πείτε επιτέλους την αλήθεια στους πολίτες!
Ο Έλληνας πρωθυπουργός αρέσκεται στην εικόνα του λαϊκού ήρωα και του προστάτη των αδύνατων, ένα μίγμα Ρομπέν των Δασών και Ντ´Aρτανιάν. Ωστόσο είναι αυτός που τα επόμενα χρόνια πρέπει να πείσει τους συμπατριώτες του να δεχθούν το πικρό ποτήριο της σωτηρίας. Χωρίς συνέχιση των μεταρρυθμιστικών προσπαθειών δεν μπορεί να έρθει η ανάπτυξη. Και ο δρόμος αυτός είναι δύσκολος. Στο μεταξύ η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη και με την προσφυγική κρίση. Και σ' αυτόν τον τομέα ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να διασφαλίσει ότι το ελληνικό κράτος θα λειτουργήσει πάλι αποτελεσματικά. Η προσφυγική κρίση ανέδειξε για άλλη μια φορά την απροθυμία αλλά και τις αδυναμίες της ελληνικής διοικητικής μηχανής. Τώρα έρχονται αδυσώπητα τα μεγάλα στοιχήματα για τον Αλέξη Τσίπρα. Στο επίπεδο των τακτικισμών έχει αποδειχθεί χαρισματικός παίκτης. Το αν μπορεί επιπλέον και να κυβερνήσει, μάλλον δεν το ξέρει ούτε ο ίδιος καλά-καλά. Είναι ώρα να το μάθει, του το επιτάσσει η νέα εντολή του ελληνικού λαού.
Μπάρμπαρα Βέζελ στο www.dw.com 22/9/2015
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου